Studiemateriaal


×
Nadat er enkele dagen tussen waren verlopen, kwam Sextus Tarquinius buiten medeweten van Collatinus met één metgezel
1040 naar Collatia. 1040 Toen hij daar, na door hen, die niets vermoedden van zijn plan, vriendelijk te zijn ontvangen, na de maaltijd
naar het gastenverblijf was (over)gebracht, kwam hij, brandend van verlangen, toen eenmaal alles
om hem heen veilig genoeg en iedereen in slaap scheen [te zijn], met getrokken zwaard naar de slapende Lucretia
en, met zijn linkerhand de borst van de vrouw neerdrukkend, zei hij: 'Zwijg Lucretia, ik ben Sextus Tarquinius;
een wapen is in mijn hand; je zult sterven, als je een kik geeft (een geluid zult hebben laten horen)'.
1045 Toen de vrouw uit haar slaap opgeschrikt geen hulp en de dood dreigend nabij
zag, toen bekende Tarquinius zijn liefde, smeekte, mengde dreigementen onder (met) zijn smeekbeden,
zette de vrouw op alle mogelijke manieren onder druk (wendde de geest van de vrouw naar alle kanten). Toen hij zag dat ze standvastig was en
zelfs niet van haar stuk gebracht werd door angst voor de dood, voegde hij schande toe aan de angst: hij zou naast haar dode
[lichaam] een gedode naakte slaaf neerleggen, zei hij, zodat gezegd zou worden dat zij bij minderwaardig overspel was gedood.
1050 Toen door dat schrikbeeld de als het ware zegevierende wellust de standvastige kuisheid had overwonnen
en Tarquinius vandaar was vertrokken, opgetogen omdat hij de eer van de vrouw had overmeesterd,
stuurde Lucretia, bedroefd over zo’n grote ramp, hetzelfde bericht naar Rome naar haar vader
en naar Ardea naar haar man, dat ze elk met één trouwe vriend moesten komen; dat het zo
moest gebeuren en snel; er was iets afschuwelijks gebeurd.

Reacties