Studiemateriaal


×
Ze brachten het lichaam van Lucretia dat ze het huis hadden uitgedragen over naar het forum, en ruiden [daardoor] – zoals dat nu eenmaal gaat
1080 – de mensen op door verwondering en verontwaardiging over de ongehoorde zaak. Ieder voor zich klaagden zij over de gewelddadige misdaad (misdaad en geweld)
door de koningszoon begaan. Niet alleen het verdriet van de vader raakte [hen], maar ook de kritiek van Brutus op hun tranen
en zinloze klachten en het feit dat hij het initiatief nam tot dat wat paste bij (echte) mannen, bij Romeinen:
de wapens opnemen tegen hen die de euvele moed hadden gehad zich als vijanden te gedragen (vijandige dingen hadden gewaagd). Juist de meest strijdlustig
van de jonge mannen verschenen vrijwillig met hun wapens; ook de overige jeugd volgde. Vervolgens,
1085 nadat er een bezetting was achtergelaten bij de poorten van Collatia en er bewakers waren opgesteld, opdat niet iemand deze opstand
aan de koninklijke familie zou melden, vertrokken de overigen onder leiding van Brutus gewapend richting Rome. Zodra men daar was aangekomen
veroorzaakte de gewapende menigte, overal waar deze langs trok, angst en verwarring;
aan de andere kant, toen zij de eersten van de staat voorop zagen lopen, meenden zij dat, wat het ook was, dat het niet zomaar was.
En de afschuwelijke gebeurtenis veroorzaakte in Rome niet minder beroering van de geesten
1090 dan het in Collatia had veroorzaakt; dus rende men vanuit alle delen (plaatsen) van de stad naar het forum.
Zodra men daar gekomen was, riep een heraut het volk bijeen naar de commandant van de cavalerie, (in) welk ambt
Brutus toen toevallig bekleedde (was).

Reacties