Studiemateriaal


×
Nadat hij deze dingen in herinnering had gebracht en, naar ik denk, afschuwelijker feiten, die de verontwaardiging van dat moment over de gebeurtenissen
[hem] ingaf [maar] die voor geschiedschrijvers absoluut niet makkelijk om te vertellen zijn, heeft hij de menigte,
[hierdoor] in vuur en vlam gezet, ertoe gebracht om de koning zijn macht te ontnemen en het bevel uit te vaardigen dat L.
Tarquinius samen met zijn vrouw en kinderen ballingen waren. Zelf is hij, nadat hij jongemannen, die zich uit eigen beweging meldden,
1105 had uitgekozen en bewapend, naar Ardea naar het legerkamp vertrokken om daarvandaan
het leger op te ruien tegen de koning: het opperbevel in de stad liet hij over aan Lucretius die al eerder door de koning tot prefect van de stad
was aangesteld. Temidden van dit tumult ontvluchtte Tullia haar huis,
terwijl mannen en vrouwen waar ze ook maar langs kwam [haar] vervloekten en
de wraakgodinnen van haar ouders aanriepen.
1110 Toen de koning, nadat er berichten over deze gebeurtenissen naar het legerkamp waren overgebracht, angstig door de onverwachte ontwikkelingen zich
naar Rome begaf om het oproer te onderdrukken, veranderde Brutus zijn weg – want hij had van zijn komst vernomen –
om hem niet tegen te komen; en bijna op hetzelfde moment kwamen langs verschillende routes
Brutus in Ardea, Tarquinius in Rome. Voor Tarquinius werden de poorten gesloten
en [hem] werd ballingschap aangezegd: [maar] de bevrijder van de stad is door het legerkamp vol vreugde ontvangen (heeft ontvangen), en
1115 de zonen (kinderen) van de koning zijn vandaar verdreven. Twee zijn hun vader gevolgd, 1115 die om in ballingschap te gaan naar Caere naar de Etrusken
gingen. Sextus Tarquinius die naar Gabii vertrok als was het (naar) zijn eigen koninkrijk is gedood door
wrekers van oude vetes, die hij voor zichzelf had veroorzaakt door moorden en roverij.
(...)

Reacties