Studiemateriaal


×
Daarop ging hij naar het begin van de toegang tot de brug, en opvallend tussen de ruggen die men zag (de waargenomen ruggen) van degenen die weken
voor de strijd, doordat hij zijn wapens naar voren had gericht om een gevecht van man tegen man aan te gaan,
deed hij de vijanden verstomd staan juist door het wonder van zijn stoutmoedigheid. Toch hield eergevoel twee mensen bij (met) hem vast,
Sp. Larcius en T. Herminius, beiden beroemd door hun afkomst en hun daden. Met hen
275 doorstond hij de eerste storm van gevaar en het meest heftige moment van de strijd korte tijd;
vervolgens dwong hij ook henzelf, toen er [nog maar] een klein stukje van de brug overgebleven was terwijl degenen die [hem] aan het afbreken waren [hen] terugriepen,
terug te keren naar de veiligheid (een veilige plek). Vervolgens, terwijl hij zijn grimmige ogen dreigend in het rond liet gaan
naar de leiders van de Etrusken, daagde hij nu eens hen een voor een uit, dan weer schold hij hen allemaal [tegelijk] uit:
dat zij als slaven van trotse koningen, 280 zonder te denken aan hun eigen vrijheid,
280 die van anderen kwamen aanvallen. Ze aarzelden een tijdje, terwijl
ze in het rond keken, de een naar de ander, om de strijd te beginnen; vervolgens bracht eergevoel de linie in beweging,
en nadat ze geschreeuw hadden aangeheven wierpen ze van alle kanten hun speren naar één (die ene) vijand.

Reacties